Wiadomości » Główne

W dobie wściekłego warzenia piw licencyjnych, zwłaszcza w obrębie tych samych grup czy kompanii browarniczych trzeba uważnie przyglądać się kontretykietom. Inaczej człowiek tak naprawdę nie wie co pije. Albo raczej: wie co pije, ale nie wie gdzie ów złocisty napój został uwarzony. Coraz częściej ta sama marka produkowana jest bowiem w kilku miejscach, i nie dotyczy to tylko rynku jednego kraju ale i coraz częściej różnych państw. Nie jest to też problemem "marek flagowych" poszczególnych piwnych gigantów. Coraz częściej na zasadzie sublicencji produkowane są bowiem w państwach ościennych także piwa, które do niedawna uznawaliśmy za drugoligowe. Nie inaczej jest w przypadku Velkopopovickiego Kozla. Piwo ani wybitne, ani posiadające status trunku kultowego, doczekało się kilku już wcieleń zagranicznych. Najbliższym (nie tylko geograficznie) jest oczywiście wersja słowacka i nią zajmiemy się w świąteczny czas...

Smak:
Hm.... zaskoczenie? Czy może jednak nie? Mimo wszystko oryginał powinien wygrać ze swoją własną kopią. Tymczasem piwo z Velkých Popovíc w moim odczuciu przegrywa ze swoim lustrzanym odbiciem warzonym w (również) Veľkým Šarišu. Smak słowackiego piwa jest zdecydowanie treściwszy, głębszy i pełniejszy. Jak na koncernową dziesiątkę - wręcz imponujący. Velké Popovice nie od dziś uznawane są u naszych południowych sąsiadów za browar II kategorii, tak samo jak Šariš na Słowacji należy bezwzględnie do I ligi. Ma to przełożenie na smak, ma to nawet przełożenie na cenę (słowacki Kozel jest piwem relatywnie droższym od swojego czeskiego pierwowzoru). Lepsza reprodukcja niźli jej źródło? Cóż, w XXI wieku widać wszystko jest możliwe...

Kolor:
Tutaj, tak naprawdę, nie ma się nad czym rozwodzić. Oba piwa w zasadzie są nie do odróżnienia, zaś ich bezpośrednie porównanie zasługuje na bezwarunkowy remis.

Piana:
Oba Kozły charakteryzują się równie nietrwałą i szybkoopadającą pianą. Żaden, tak naprawdę, nie zasługuje na krztynę pochwały w tym zakresie. Co innego - jeśli chodzi o konsystencję. Tutaj palmę pierwszeństwa należy jednak przyznać Kozelowi z Czech. Jego piana jest drobnopęcherzykowa, zwarta i bardzo udana pod względem budowy, kontrastując dość wyraźnie z gruboziarnistą i mocno rozdmuchaną, nierówną pianą w wersji słowackiej...

Zapach:
Tutaj, dla odmiany, wskazanie na Kozla Šarišowego. Czeski produkt jest pustawy, wodnisty i czuć w nim tak naprawdę tylko chmiel. W słowackim czuć wprawdzie głównie słód, jednak chmiel jest przynajmniej choć trochę wyczuwalny, zaś ogólna tendencja do "šarišowości" piwa, bardziej wychodzi mu na dobre niż na złe. Można wręcz powiedzieć, i będzie to komplement, że "lekko zalatuje starym dobrym mnichem"...

Wysycenie:
Największa dysproporcja i najpoważniejszy dysonans między tymi piwami. Czeski kozel nagazowany jest wprost idealnie - gaz wyczuwalny jest na języku naprawdę cudownie, widoczny jest także gołym okiem w szklanicy. Jego równomierna praca oraz odpowiednie rozłożenie sił w czasie mogą wprawić niejednego piwosza w zachwyt. Tego samego nie powiemy już niestety o Koziołku Made in Slovakia. Tutaj gaz jest po prostu dość kiepski, przynajmniej porównując do przywoływanego wyżej pepika. Nie wytrzymuje zwłaszcza próby czasu, choć tak naprawdę już na samym początku widoczne są wyraźne dysproporcje...

Opakowanie:
Trudno mówić tutaj o jakichkolwiek różnicach jeśli etykieta i krawatka są kubek w kubek identyczne. Piwa różnią się tak naprawdę tylko kontretykietami - zgodnie z dyrektywami unijnymi oraz prawodawstwem Słowacji kontra jest tłumaczona, zawiera kilka informacji więcej (licencjodawcę) oraz nieznacznie różni się kolorystycznie. Obie butelki wydają się jednak identyczne i na dobrą sprawę nie sposób je odróżnić, zwłaszcza jeśli stoją do nas przodem...

Podsumowanie:
Wbrew wszelkim moim oczekiwaniom, lepiej wypadło jednak piwo ze wschodniej Słowacji. Decydują o tym głównie różnice smakowe, może niewielkie, ale jednak istotne. Drobne rozbieżności zapachowe czy dotyczące piany, to już tylko przysłowiowe kwiatki do kożucha. Nie oznacza to bynajmniej, iż czeski oryginał jest piwem złym. Mając jednak do wyboru dwie skrzynki - jedną ze Słowacji a drugą z Czech, po krótkim zastanowieniu sięgnąłbym jednak po Kozla z okolic Koszyc...

Piotr Wójcik

« Powrót | | Dodaj komentarz