Wiadomości » Główne

Właśnie dlatego na jesienny czas (właściwie należało by napisać przedzimie, bo prawdziwa jesień już za nami) przygotowaliśmy dla Was krótką relację z wizyty, jaką nasza ekipa złożyła we Wrocławskim browarze restauracyjnym Spiż, który mieści się w samym sercu miasta - na wrocławskim rynku...
Browar został ufundowany w roku 1992, zaś na jego siedzibę wybrano zabytkowe piwnice pod ratuszem. Jest to jeden z czterech lokali funkcjonujących pod marką "Spiż". Pozostałe można odwiedzić w Miłkowie koło Karpacza (od 1996, restauracja), Katowicach (od 2005, browar, restauracja, klub muzyczny) oraz w Tychach (od 2006, restauracja).

Piwa, piwa, piwa...

Do Spiża warto wybrać się przede wszystkim na piwo własnej produkcji. Mamy tutaj całkiem spory wybór: od piw jasnych, przez pszeniczne, po różne wariacje piwa ciemnego. Aktualnie w ofercie znajdują się: Piwo Jasne Pełne, Piwo Miodowe, Piwo Jasne Mocne, Piwo Pszeniczne, Piwo Ciemne oraz Piwo Ciemne Karmelowe. Piwo można kupić także "w pakiecie" np. Wieżę (4 litry piwa za 72zł) czy też Stół Piwny (20 litrów Piwa Jasnego, micha firmowego smalcu, chleb i ogórki kiszone). Niewątpliwą atrakcją dla gości jest możliwość obserwacji procesu produkcji piwa. Ci, którzy w piwach "artystycznych" nie gustują oraz tacy, którym piwo Spiżowe nie smakuje mają możliwość nabycia tzw. "koncerniaka", czyli jednego z produktów znajdujących się w portfolio Kompanii Piwowarskiej, ale... przecież nie dla nich odwiedzamy tą akurat restaurację.

Jedzenie, czemu nie?

Oprócz bogatej oferty piwnej w lokalu można także całkiem nieźle zjeść, menu jest obfite i znaleźć można w nim sporą ilość ciekawych smakołyków. W naszej opinii menu jest bardzo dobrze dobrane pod względem różnorodności i dopasowania do lokalu (wszak termin "Browar Restauracyjny" zobowiązuje). Spiż, jako jedna z pierwszych restauracji, zapoczątkował też zwyczaj podawania do pierwszego piwa pajdy chleba ze smalcem – też własnej roboty.

Co ja robię tu?

Do Spiża ekipa piweczko.org wybrała się specjalnie, aby sprawdzić różne plotki krążące po mieście dotyczące drastycznego spadku poziomu usług. Dawnymi czasy, kiedy browary restauracyjne były olbrzymią rzadkością w Polsce (Spiż był jednym z pierwszych), wyprawa na "spiżowe" była czymś ekscytującym. Można było się napić bardzo dobrego piwa i posiedzieć w prawdziwie klimatycznym lokalu. Jak zatem ma się Spiż po 15. latach istnienia?

Smakiem starego browarnika

Przyznam się szczerze, że spodziewałem się odrobinę smaczniejszego piwa. O ile Ciemne było niczego sobie (naprawdę dobre piwo), to na Pszenicznym zawiodłem się na całej linii. Niegdyś przytulne piwnice stały się gwarnym i głośnym lokalem gdzie sprowadza się coraz więcej młodzieży bawiącej się przy (o zgrozo) muzyce dyskotekowej i teledyskach z VIVY wyświetlanych na dużym ekranie. Panowie – czy takie miejsce jak "browar" może sobie pozwolić na tego typu ekscesy?
Z dziennikarskiego obowiązku należy wspomnieć także o obsłudze. Latem, w ogródku piwnym
obsługa była skandaliczna – nie dolane piwa, nalewane byle jak i byle by szybciej. Kelnerek brakowało, więc za każdym razem trzeba było pofatygować się osobiście do baru z olbrzymią kolejką. Teraz, w lokalu w piwnicy mam wrażenie poprawiło się to odrobinę. "Nasza" kelnerka była miła i uczynna. Piwo podawane było w dość dużych kuflach, w których jednak zostaje dużo "powietrza". Tylko dlaczego ta przestrzeń pomiędzy lustrem piwa, a szczytem kufla nie jest niczym wypełnione? Czy nie powinna znajdować się tam piana, długo i majestatycznie opadająca?

mjd

Okiem starego bywalca

Trzeba mi się zgodzić, że Spiż, jako jedyny browar restauracyjny we Wrocławiu, warząc przez lata piwa o niepowtarzalnym smaku oraz przyciągając swoim niepowtarzalnym klimatem zarówno Wrocławian, jak i turystów, zapracował sobie na swoją opinię. Niewątpliwie jest wciąż punktem obowiązkowym dla odwiedzających stolicę Dolnego Śląska. Nie udało mu się jednak oprzeć powszechnej tendencji do komercjalizacji i pokusie wyciśnięcia z marki maksimum zysków. Zmiany w piwnicach ratusza poszły w złą stronę. Atmosfera się zagęściła, trzeba przeciskać się między gęsto upakowanymi stolikami, a odwiedzającym przyjdzie długo poczekać na obsługę, która w dodatku poprosi nas o uregulowanie rachunku zaraz po podaniu piwa. To nie przystoi lokalowi tej klasy! Z baru zniknęły litrowe kufle, duże to zatem teraz pół litra. Największe jednak było moje zdziwienie, gdy miast kufli, sąsiadom naszym podano cztery piwa w szklankach. Kufle istotnie podawane są pustawe, a rozmiar zakąski zredukowano do minimum. Za dodatkową kromeczkę chleba ze smalcem trzeba teraz zapłacić ekstra, co się kiedyś nie zdarzało, tylko dlaczego nie pojawia się ona na rachunku? Jeśli tak się wyrównuje obniżkę ceny piwa o 50 groszy, to ja już wolałem płacić więcej. Tym bardziej, że piwo za 8 złotych smakowało zupełnie inaczej – aromatyczne, gęste z wspaniałą pianą. Dziś jest już tylko oryginalne, a spadku jakości nie rekompensują wynalazki takie jak Miodowe czy Karmelowe, które jak dla mnie są zupełnie zbędne.
Całość dopełnia muzyka. A raczej to, co muzyką zwykło być przed laty, bo to, co nastrój tworzyć powinno, dziś przeszkadza. Chyba, że ktoś jest miłośnikiem oglądania Vivy przy piwie, bądź ma ochotę załapać się na DJ'a czy też występ grupy Boys. Błagam o litość! Bardziej ekskluzywną pozostaje część restauracyjna, która jednak poza sezonem turystycznym świeci pustkami, podczas gdy bar zapchany jest po brzegi. Być może dało by się lepiej wykorzystać tę niemałą przestrzeń?
Podsumowując: zajrzeć warto, zostać niekoniecznie.

rplus

Koniec końców

Warto Spiża odwiedzić, chociażby żeby zobaczyć jak może wyglądać produkcja piwa – za szybą można podziwiać fermentujące piwo w otwartych kadziach, a na sali znajdują się pozostałe elementy browarnicze. Warto na pewno spróbować tutejszego jedzenia, a przede wszystkim piwa. Być może pozostaje ono w tyle za szczytami osiągnięć piwowarskich, ale jest na pewno dużo lepsze i smaczniejsze od serwowanych nam na co dzień "koncerniaków".

Mateusz Dubiel
Maciej Wójcicki

« Powrót | | Dodaj komentarz