Wiadomości » Główne

Na potrzeby owego swoistego "pojedynku" wykorzystaliśmy ostatnią butelkę "zamierzchłego" Hebana jaką udało się zdobyć (zmieściła się jeszcze w dacie przydatności) oraz pierwsze "nowe" Hebany jakie udało nam się zakupić. Trzeba też zaznaczyć, że test przeprowadziliśmy jakiś czas temu, zaś opóźnienie pojawienia się tego tekstu spowodowane jest koniecznością małego przemeblowania Piweczka, dodaniem nowego działu, oraz małą zmianą konieczną w bazie danych...

Polski Heban kontra Czeski Heban

Wprowadzenie
slobodan: Polski Heban był kiedyś piwem, które pijałem dość namiętnie, zwłaszcza w czasach kiedy było to praktycznie jedyne ciemne piwo, jakie mogłem nabyć w drodze z pracy do domu, co przy pewnej ilości nadgodzin grało dużą rolę. Pamiętam jak się zmieniał w smaku, niestety na gorsze, wraz z upływem czasu, pamiętam też jego pierwsze porównania jakich dokonywałem wobec Dublina...
martuszka: Dla mnie Heban z Olsztyna nie był nigdy niczym szczególnym - ot, ciemne piwo jakich wiele w Środkowej Europie, mieszczące się raczej w dolnych przedziałach mojego gustu, ustępujące smakiem i innymi własnościami w zasadzie większości niepolskich czarnych piw - co nie znaczy, że to piwo nie pojawiało się czasem w mojej szklaneczce. Na bezrybiu...

Smak:
slobodan: Ostatnia flaszka rodzimego Hebana moim skromnym zdaniem tylko potwierdza tendencję do pogarszania się tego piwa z biegiem, może nie lat - bo to stanowczo za dużo powiedziane - ale spokojnie miesięcy. Smak coraz bardziej ziemisty, chlebowy, specyficznie przyciężkawy. Do tego mam wrażenie, że na samym początku piwo to nie było aż tak dosładzane. Może to tylko jakieś złudzenie - a może jednak coś w tym jest... Podobny problem zauważam zresztą w Hebanie "původem z Česka". W Budziejowicach chyba nazbyt przejęli się rynkiem docelowym - i przesłodzili (syropem maltozowym, fuj!). Piwo jest bez wątpienia ciekawe ale czegoś mu jednak brakuje (goryczy! - przede wszystkim goryczy!). Na pewno smakiem bije na głowę końcówki produkcji olsztyńskiej i jest to dla samej marki zdecydowany ruch do przodu. Ale pierwszych Hebanów jakie pamiętam z Juranda IMHO "nie przepchnie"...
martuszka: Polski Heban stanowczo mi nie smakuje. W zasadzie mogę się podpisać pod powyższymi zarzutami, dodając tylko że bardziej od braku goryczki, za którą średnio przepadam, irytuje mnie ten przyciężkawy smak, nieciekawy, antypatyczny, jakby butwiejący. Co innego Heban z Budziejowic. Wydaje mi się wybitnie atłasowy i kremowy w smaku, a początkowa goryczka (o, taką goryczkę lubię!) szybko przemija i w posmaku zmienia się w wysublimowaną i delikatną słodycz.

Kolor:
martuszka: Właściwie oba te piwa wyglądają do złudzenia tak samo. Jak dla mnie - remis
slobodan: Trudno mi się nie zgodzić. Czeska wersja wydaje mi się bardziej pełna w barwie i, hm... "klarowna w swej (prawie) czerni" ale chyba zbyt często ulegam różnym złudzeniom ostatnio.

Piana:
slobodan: Piana polskiego Hebana w zasadzie zawsze była (i pozostała) taka sama. Z początku wyraźna i nawet konkretna, wykształciła się naprawdę godnie - tylko po to by bardzo szybko opaść i pozostawić obrączkę dokoła ścianek dedykowanej szklaneczki. W porównaniu z nią piana "budziejowicka" jest zdecydowanie bardziej trwała i charakteryzuje się lepszym czasem trwałości. Pozostawia też coś więcej niż tylko marną obrączkę.
martuszka: Dodajmy, że czeska piana jest drobniejsza i jakoś tak atrakcyjniej prezentuje się na szczycie szklanki. Polska potrafiła się dość szybko podziurawić i straszyć dużymi pęcherzykami powietrza.

Zapach:
slobodan: Kiedyś rodzimej produkcji Heban charakteryzował się wonią typowego ciemniaka. Z czasem owa woń stawała się coraz bardziej chlebowo-ziemisto-piwniczna, czego eskalację przyszło nam teraz wciągać w swe nozdrza...
martuszka: ...w dodatku jest to zapach średnio zachęcający do delektowania się piwem przelanym właśnie do szklanki. Nie jest wybitnie odstręczający, ale...
slobodan: Aby jednak być szczerym muszę dodać, że woń importowanego obecnie Hebana także mnie nie poraża. Jest zdecydowanie "czystsza", nie ma już tej piwnicznej ziemistości, ale jest zbyt słodowa, nie czuję w niej chmielu. Tak mogą sobie pachnieć wynalazki typu Karmi. Ale uczciwy i chcący być szanowanym Dunkel?..
martuszka: Coś rzeczywiście jest z tą wonią. Nawet mnie się nie podoba. To nie jest "miły słód" tylko jakaś umelá hmota...

Wysycenie
martuszka: O ile "Heban, którego zaraz nie będzie" wysycenie miał dramatycznie niskie - o tyle "Heban, który się zaczyna" jest pod tym względem bardzo poprawny. Mogłoby być odrobinkę lepiej - ale i tak trzeba uczciwie zanotować mu na koncie nagazowania solidny postęp.
slobodan: Heban z Olsztyna wysycony był tak sobie - to fakt. Jednakowoż nie przeszkadzało mi to nigdy zbytnio - nie przeszkadza więc i teraz. Ale potrafię docenić, że ten z Budziejowic bije go pod tym względem na łeb na szyję...

Podsumowanie
Oboje zgadzamy się, że najlepszym Hebanem był ten, który jako pierwszy zjeżdżał z olsztyńskiej taśmy. Później piwo dołowało w większości aspektów, zaś końcowe egzemplarze to rzeczywisty pogrzeb tego piwa. Pojawienie się "Hebana Budziejowickiego" niejako poprawia sytuację - ale jeśli ktoś pijał to piwo regularnie od razu odczuje dużą różnicę i po prostu inny sposób jego warzenia. Widać to zresztą także po parametrach. Dla nas jest to ewidentnie inne piwo - które tyle ma wspólnego z olsztyńskim, że na butelkach znajduje się ta sama etykieta i - jak na ironię - ten sam tekst o Pierwszym Polskim Czarnym Piwie (polskim? hm....)
Martuszka chętnie wypije czasem budziejowicki wynalazek. Slobodan już niekoniecznie. Wracać do tego piwa będziemy - ale tylko i wyłącznie na zasadzie "monitoringu" tego co na rynku się dzieje...

slobodan & martuszka

« Powrót | | Dodaj komentarz